КАР ҖЫЛЫСЫ…

Гуляра Шарипова

КАР ҖЫЛЫСЫ
Чыршыларга яткан мамык карлар
Әнкәй шәле сыман тоелды.
Назланыйм, дип, сыенуым булды,
Ак энҗеләр өскә коелды.

Чәчләремә кунды, керфегемә,
Күз сирпергә тордым кыймыйча.
Хис ташкыны ургып тышка чыкты,
Күңел киңлегемә сыймыйча.

Ылыслардан килгән татлы искә
Кар җылысы килеп кушылды.
Энҗе ява, ә мин ләззәтләнеп,
Җыя алмый торам һушымны!..

«Әнкәй шәле!» диеп, сарылдым да,
Бер илаһи назга тарыдым.
Моңа кадәр ничек белмәгәнмен
Кайнарлыгын җиһан карының. (Гөлара Шәрипова)

Поделиться

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *