Бүген Ходай бик тә иртә торды…

БЕЗ БЕРГӘ!

Исхак Файзуллин

Бүген Ходай бик тә иртә торды,
Үтенечләр, зарлар укыды.
Кем аңардан ни сораган булса,
Йөрәгенә шуны яудырды.
Тик күпләрнең бүләк алыр өчен
Йөрәгендә урын юк иде:
Я көнчелек белән тулган иде,
Я саранлык белән тук иде.

Кемнекендер кайгы чорнап алган,
Кемнекендер нәфрәт каплаган.
Ходай килеп бәхет салыр иде,
Анда инде урын калмаган.
Күпләр белми, ничек йөрәкләрне
Чистартырга яман чирләрдән.
Үпкә-сапка, үч тойгысы җыеп,
Бәгырьләре ташка әйләнгән.

Һәм эзләде Ходай бәхет өчен
Мәхәббәтле, ачык йөрәкләр.
Әгәр тапса, уймак белән түгел,
Кызганмыйча салды чиләкләп.
Тик кешеләр Ходай биргән малны
Саклап кына тота белмәде.
Ә соңыннан, үзе туздырса да,
Гаеплене читтән эзләде.

Көнләшмәсәк, үпкә сакламасак,
Һәм ярата белсәк без чынлап,
Ул бәхетне тамчы-тамчы түгел,
Бирер иде безгә кувшинлап.
Бүген Ходай хатлар карап чыкты:
Барысы да нидер сораган.
Берәү генә: «Бар нигъмәтләр өчен
Рәхмәт Сиңа», диеп юллаган.

Исхак Файзуллин.

(Ирина Самарина-Лабиринт шигыреннән тәрҗемә)

8+
Поделиться

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *