Габдулла Тукай — «Шөһрәт». «Слава» .

Tatar Poetry

Габдулла Тукай — «Шөһрәт» 

Яз язу, ләкин кызыкма һичвакыт шөһрәткә син; 
Бик төренмә, иртәгүк артык булыр чүпрәккә син. 

Тапмасам шөһрәт, сизәлмәсләр димә күңлемдәген, 
Зур тәрәзә бар дип аңла дөньяга күкрәктә сиң. 

(1913) 

«Слава» 

Облачаться в ветошь славы, если пишешь, не спеши. 
Слава – это плащ дырявый. Знай, сокровища души 

Суть в груди твоей большое, в мир открытое окно, 
До которого нет дела твоей славе всё равно. 

Перевод В.Думаевой-Валиевой 

#ГабдуллаТукай #Шөһрәт #ГабдуллаТукай@tatarpoetry

14+
Поделиться

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *